Op zondag 9 maart 1851, Groot Vastenavond, trok in Aalst de eerste carnavalstoet door de straten. Voor het eerst sinds de zeventiende eeuw werd in de stad op de openbare weg een vastenavondactiviteit bewust georganiseerd. De organisatie van de optocht was in handen van de pas opgerichte ‘Maetschappy voor de verlustigingen van den vastenavond’, een middenstandsorganisatie met als belangrijkste doelstellingen de inwoners van de stad vermaak te bieden, de belangen der herbergiers en andere neringdoende personen te behartigen en de stad uitstraling te geven. Op zondag 22 februari 2009, “Vastenavondzondag” trekt de 81ste carnavalstoet door de straten van de Ajuinenstad. De 81ste, want de Aalsterse organisatoren beginnen pas te tellen vanaf de cavalcade van 1923, die de eerste was die door een door het stadsbestuur opgericht en gesteund comité werd georganiseerd. Toch deden voor 1923 minstens achttien cavalcades hun ronde. Van een jaarlijkse cavalcade was in het negentiende-eeuwse Aalst door het gebrek aan continuïteit onder de organisatoren echter nog lang geen sprake. Deze stoet zal door Digitale Regio Aalst, LIVE en voor de tiende maal worden ge-streamt op het internet.

De grondleggers van Carnaval Aalst:
De rol van Alfred Kelders bij het ontstaan en voorkomen van het twintigste-eeuwse carnaval kan nauwelijks overschat worden. In alle dossiers met betrekking tot de organisatie van carnaval duikt hij op. Als stichter van de Middenstandsbond, secretaris van de beroepsorganisatie der vleeshouwers en eigenaar van de maandkrant Burgersbelang, had hij een zeer grote invloed op de middenstand, in de jaren dertig de grootste sponsor van de cavalcades. Als vertegenwoordiger van deze goed georganiseerde middenstand, lukte het hem meerdere malen het stadsbestuur onder druk te zetten en toegevingen af te dwingen. Zijn contacten met andere organisatiecomités en carnavalgroepen maakten het mogelijk dat Aalst kon uitgroeien tot het carnavalcentrum van het land.

De Aalsterse Gilles:
Bij het ontstaan van de huidige "Aalsterse Gilles" is een hele evolutie voorafgegaan.
In de jaren twintig kenden "De Ware Gilles" hun opmars en bijna gelijktijdig onstonden ook de "Ajuingilles". Deze laatste hielden het maar uit tot de jaren dertig. Toch zou men kunnen stellen dat de "Aalsterse Gilles" hun ontstaan te danken hebben aan "De Ware Gilles", temeer omdat het einde en begin van deze verenigingen in 1971 op elkaar aansloot. De Aalsterse Gilles zijn tot hier toe de meest succesrijke in hun genre. Ze zijn trouwens de enige vereniging die hun mooie kostuums en prachtige verenhoed in eigen bezit hebben. Alleen al de hoofddeksels kosten ongeveer 1000 à 1500 euro het stuk.

 

Voil Jeanet:
Reeds bij de vroegste cavalcades verkleedden mannen zich in vrouwen en omgekeerd. De figuur van de Voil Jeanet dateert uit de negentiende eeuw. Hoe de carnavallisten zich toen verkleedden, is niet zo moeilijk te achterhalen. Krantenverslagen en vooral de processen-verbaal lichten vaak een tipje van de vastenavondsluier op. Het zal wellicht niet verbazen dat de arbeidersbevolking, de voornaamste deelnemers van het straatcarnaval, zich geen pralerige pakken konden veroorloven. Voor hen was het zich verkleden in afgedragen kleren van echtgenoot of echtgenote de goedkoopste oplossing. Dat het niet de bedoeling was hierbij fraai uit de hoek te komen werd al snel duidelijk. Door de economische crisis was dit voor de werklieden ook niet mogelijk. De Denderbode had geen begrip voor de situatie van de arbeidersbevolking en beschreef hen als "onnozele snullen in slordige en vuile kledij omhuld".

Optochten:
In het begin van de twintigste eeuw raakte het organiseren van cavalcades (carnavalstoeten) met praalwagens, verklede groepen en muziekmaatschappijen in Aalst volledig in onbruik. Dit betekende niet dat er tijdens de vastenavonddagen geen stoeten meer georganiseerd werden. Het werd de gewoonte dat verschillende politieke partijen tijdens de vastenavonddagen een 'uitstap met muziek' organiseerden. De liberale Oude Garde of "Les vrais amis contstants", die ook aan alle liberale cavalcades had deelgenomen, was de eerste muziekvereniging die van haar jaarlijks uitstapje op vastenavond een traditie had gemaakt. In 1906 beschreef een enthousiaste Dendergalm het initiatief als een optocht met "honderden en nog honderden gemaskerden" die in een "bonten, vrolijken stoet, dansend en zingend tot het avond werd" de stad doorkruisten.Op zaterdag zette de harmonie de feestelijkheden in. De volgende dagen hadden in haar lokaal in de Zonnestraat enkele activiteiten plaats. Op vastenavond ging de muziekmaatschappij een tweede maal uit, vergezeld van het Ros Beiaard en een grote groep feestvierders

Prinscarnaval nu en door de jaren heen:
Alaaf, een kreet die voor het eerst weerklonk in het jaar 1953 te Aalst. Nu decennia later is het niet anders "WEIR DOEN VOEISJ". Elk jaar opnieuw worden gemiddeld 4 kandidaten voorgedragen, deze geven elk een spetterende show ten beste voor een talrijk publiek. Een strenge jury kiest dan unaniem de enige echte Prins Carnaval van het jaar. De uiteindelijke Prins Carnaval krijgt bij aanvang van deze 3 dolle dagen de sleutel v/d stadspoort. Samen met de oude garde en de beroemde Keizer Kamiel, zorgt dit gezelschap ervoor dat amusement een begrip wordt in de bruisende stad der Ajoinen.